Professionals
Contact

Het verhaal van Marina Schrijvers

- ‘Ik wil mijn verhaal wel delen,’ schreef Marina Schrijvers, als antwoord op de vraag die we stelden bij de reeks filmportretten over hoe inwoners het ‘gewoon samen’ doen. En dus gingen we in gesprek. Een beschouwend gesprek over respectvol met elkaar omgaan, je kwetsbaar durven opstellen en het lef om je te blijven ontwikkelen.

Marina: ‘In Reuver, waar ik woon, zie ik op sommige momenten heel veel saamhorigheid. Er gebeurt veel, er zijn bijeenkomsten en op momenten waar het toe doet, zoals de stille tocht jaren geleden, dan zijn mensen er. En toch zie ik ook eenzaamheid. Ik denk dat het komt omdat mensen niet goed willen of kunnen zien wat er bij een ander speelt.

Zelf heb ik bijvoorbeeld fibromyalgie (reuma aan de weken delen). Dat kun je niet zien, maar ik heb daardoor wel pijn. Ik vind het steeds makkelijker om voor mezelf op te komen, maar het vraagt ook kwetsbaarheid. Dat kan in een moment zijn, wanneer iemand in de winkel vraagt om voorrang aan de kassa omdat diegene loopt met een rollator, bijvoorbeeld. Een paar jaar geleden zou ik me schuldig voelen. Nu geef ik aan dat ik ook onzichtbare pijn heb.
Maar ik heb ook moeten leren kwetsbaar te zijn in grotere dingen. Zoals ik al zei heb ik last van fibromyalgie. Een paar jaar geleden kon ik daardoor geen lange afstanden lopen. Ik ben toen gaan trainen. Ik wilde 25 km lopen. Dat lukte, totdat er iets vervelends gebeurde waardoor ik weer terugviel. Na een tijd begon ik weer te trainen, voor de 40 km dit keer. Ik redde de loop niet, heb uiteindelijk naar mijn lichaam moeten luisteren en na bijna 30 km op moeten geven. Ik kreeg veel steunbetuigingen van mensen die mijn verhaal kennen. Maar van mensen die mij niet kennen kreeg ik tijdens het lopen ook vaak commentaar dat ik zo langzaam liep. Dat raakte me wel.
Inmiddels heb ik een t-shirt met op mijn rug de tekst: ‘Ik loop langzaam. Nou, en?’ Dat werkt wel. Mensen reageren er leuk op. Het is het durven spreken, dat beetje kwetsbaarheid dat je kan laten zien, waardoor mensen anders oordelen en er een gesprek ontstaat. Van dat soort ontmoetingen kan ik genieten.

Ik probeer zelf op verschillende manieren contact te leggen. Als ik op straat mensen goedendag zeg, dan krijg ik ook negen van de tien keer ‘hallo’ terug. En ik geniet van mooie, fijne, grappige, hartelijke of leerzame gesprekken zomaar in een winkel of op straat. Ik leer ook veel andere mensen. Van een zieke, inmiddels overleden, vriend leerde ik een manier om kwetsbaar te durven zijn, toen hij vroeg: ‘wat kan er nu werkelijk mis gaan? Iets kan hooguit mislukken.’ Daardoor ben ik meer de weg, het ontwikkelproces, gaan waarderen. Dat het gaat om het proces, in plaats van om de eindbestemming. Neemt niet weg dat ik het weer ga proberen, binnenkort. De 40 km. Ik heb me ingeschreven en ga kijken wat het me brengt.’

Geef uw mening over deze informatie

Help ons deze website beter te maken

Heeft u opmerkingen over deze informatie? Laat dan hier uw mening achter.

Let op: in dit formulier kunt u alleen opmerkingen plaatsen over de website. Heeft u een vraag over uw persoonlijke situatie of zoekt u hulp? Neem contact op met uw gemeente.

De gegevens van dit formulier worden verstuurd naar websiteleverancier Elkander. De gemeente kan de gegevens inzien. Elkander of de gemeente kan contact met u opnemen over uw bericht, maar is hiertoe niet verplicht.

Reageert u op een pagina met organisatiegegevens, dan wordt uw bericht ook doorgestuurd naar deze organisatie.

Velden met een * zijn verplicht.

Hoe zou u de bruikbaarheid van de informatie beoordelen? *

Heeft u de informatie gevonden die u zoekt? *

Selecteer een of meer van de onderstaande opties

Mag de webbeheerder contact met u opnemen over uw beoordeling?

De webbeheerder kan alleen contact met u opnemen, als u uw gegevens invult